ang lungkot…

“Sometimes,” he confesses ruefully, with a soft (perhaps tricky smile), “I dream at night that I’m all alone someplace and I don’t know where to go. And I cry. When I wake up, my eyes are wet. Sometimes,” he continues humbly, now that he has decided to tell, “I’m not even asleep when I have this dream.”

- ! Something Happened
Joseph Heller

Astig Siya talaga!!!

anak nang!  iba na naman ang itsura ng wordpress.  ngayon na lang uli ako nakapunta dito, e.  nagulat ako, pagkasign-in ko, kala ko naligaw na ko. ang dami-daming box at kung anu-anong ka-lekatan. hay… 

hindi ko alam kung mahihimay ko pa nang husto ang bagong pakulo na ‘to.  kainis.  baka katamaran ko na to, a.  hindi na kasi siya mukhang user friendly.  nai-intimidate ako sa itsura ng interface (yan, iniimbento ko na yung mga tawag kasi hindi ko talaga alam kung anong tawag dun e. haha) 

pero ganito yan, “website ka lang, tao ako.  hindi mo ko kaya!”  eto ngang pinagdaanan ko nitong dalawang linggong nakaraan e higit na nakakaloka, nalampasan ko, eto pa kaya?

sus, sisiw!  sisiw ka wordpress.

———-

so anyway, hindi ko na isishare sa blogosphere ang pinagdaanan kong nakakaloka na nabanggit ko sa taas.  ang mahalaga, alam ng mga taong malapit sa akin yun at tinulungan nila ako sa kanya-kanya nilang paraan.  MARAMING SALAMAT SA INYONG LAHAT!

pero, eto ang gusto kong i-share.

Sunday School Song:

Oo!  Mahal ako ng nanay ko.
Oo! Mahal ako ng tatay ko,
Pero may higit na nagmamahal
sa akin…

Mahal ako ni Hesus!
Mahal ako ni Hesus!

Tinuro sa amin yan ni Dawn Marie the baby nung High School, isang hapon, habang nagbebreak nung gumagawa kami ng cheer para sa intersection chorva namin.  Para lang malinaw, hindi po ako cheerleader nun (baka kasi iniisip ninyong ang feeling ko naman mag-claim na cheerleader ako).  Ako lang yung gumawa ng cheer, kasi hindi naman ako cheerleader material dahil: A. ako si chabelita, noon, ngayon, at magpakailanman B. hindi ako maputi, makinis.  Hindi ako maganda sa conventional standards ng karamihang utaw. haha! at C. poor balance and hand-eye coordination.  But that’s another story.  Ang gusto ko lang talagang sabihin ay…

Grabe, ang galing-galing talaga ni Lord!!! Astig!  Astig talaga.  Astig si Hesus!  Astig Siya talaga!!! At hindi lang ako ang nagsasabi nun, marami pang iba at kabilang na riyan si Gary Granada at si J.D. Salinger. weeha!

Kaya, isa pang Sunday School Song: 

Thank you my Jesus,
Thank you my Jesus,
Thank you my Jesus,
Thank you!

si Jackylyn Chan naman ang nagturo sa klase namin niyan nung Grade 2 ako.  oo, seryoso, may kaklase ako noon na Jackylyn Chan ang pangalan (pero di ko na alam kung nasan na siya ngayon).  yun lang.

muli, salamat Po!

———-

Hayawn! 

Gusto ko lang malaman ninyong hindi pa ko nasiraan ng bait (fine.  nang tuluyan) at nakakafunction pa naman ako.  At naniniwala akong, i never did it alone…  Salamat sa lahat ng taong nagtiwala sa akin lalo na sa mga panahong wala akong tiwala sa sarili ko.

*yakap sa inyong lahat*

ipagpatuloy lang po natin ang mga dasal para sa ganap kong pag-o-overcome sa lahat ng ito.  siyempre, hindi ko naman sinasabing panay ako lang ang ipagpray ninyo… ipagpray niyo rin ang sarili ninyo, pamilya ninyo, pati na ang mga taong sadyang niloko at pinagkaisahan kayo.  mga ganun.  haha.  basta, pa-damay lang ako sa prayer : ) (salamat in advance!) 

basta, magpray tayong lahat lagi.

okey?  ayos.

———-

*clap-clap-clap*

Mahusay!