ang totoo…

marami akong gustong ikwento, pero hindi ko alam kung paano ko sasabihin sa’yo.

emo.

magdadraft ako ng something mamayang gabi, kapag hindi ako makatulog… kapag hindi ako pagod na pagod.  ewan ko ba.  nitong mga nakaraan kasi parang patang-pata ako pagdating ng hapon.  antok na antok ako sa bus papuntang China Town mula Geylang.  Laging napapatulala sa bus stop sa kanto ng Upper Cross St. at New Bridge Rd.  i-google map mo ang mga nasabi kong lugar para makita mo kung nasaan ako mamayang 745-815pm.  baka may live cam.  nakablue jeans at beige top ako.  nakatingin sa malayo.

basta.  bahala na kung kelan ko maila-lathala dito.  baka sa lunes,  late next week, o hindi ever.  malay mo, malay ko, malay nating lahat… 

teka, nandiyan ka pa ba?

i feel so…

tired.
 
 
 
 
 
‘di

ko

alam

kung

bakit.

grrr…

yuck!

runaway train pa pala yung huli kong entry.

argh.

subukan kong magblog bukas

choices

nakausap ko si yas (ka-LIRA) kanina sa ym.  at dahil di kami nag-*insert-name-here* bashing session (haha!), eto ang kinalabasan ng isa na namang walang kwentang conversation namin.

mga siraulo.

chelot_belan: hoy ang ganda ng drowing mo

yasmin doctor: saan?

yasmin doctor: aaaaaaaaaaah

*some texts deleted about horror chu*

chelot_belan: akin na lang yan

yasmin doctor: sige ba

chelot_belan: seryoso a

yasmin doctor: oo

chelot_belan: pakyu ka pag niwala mo yan

yasmin doctor: reserba ko na

yasmin doctor: tsk, tsk di ka wholesome!

chelot_belan: at kelan naman ako naging wholesome?

chelot_belan: o ayan. pag-umuwi ako ihanda mo yan

chelot_belan: gusto ko may autograph

yasmin doctor: sige

chelot_belan: baka sumikat ka someday, edi meron na kong piece mo

yasmin doctor: xoxo, yasmin

chelot_belan: tas meron pang,”like, yeah!”

yasmin doctor: tapos pentel pen lang

chelot_belan: meron ako actually drawing ni lirio salvador, kilala mo yun? yung sound artist

chelot_belan: nasa bahay

chelot_belan: tangina dapat pala dinadala ko yung mga ganun maski san ako magpunta no

yasmin doctor: oo!

chelot_belan: anong “oo!” kilala mo si lirio, o dapat dinadala ko

yasmin doctor: parehas

yasmin doctor: tamad magreply

yasmin doctor: dapat A) kilala mo ba

chelot_belan: potah k

yasmin doctor: B) dadalhin ko ba

yasmin doctor: C)ok lang

yasmin doctor: D)wala akong alam

yasmin doctor: E)none of the above

chelot_belan: F) everything applies

chelot_belan: andaming choices amp

chelot_belan: G)pwede

yasmin doctor: H) forget everything

chelot_belan: I)fuck off, will you?

chelot_belan: kumpletuhin natin

chelot_belan: go!

yasmin doctor: J) I love you three times a day

chelot_belan: K)shut the fuck up

yasmin doctor: K) I.T.A.L.Y.

chelot_belan: L)J.A.P.A.N

yasmin doctor: M)TTCIC

chelot_belan: N)MTM

chelot_belan: O)period. no erase, no liquid paper.

yasmin doctor: M) bato-bato pick

chelot_belan: M)bato-bato pick, tamaan wag magalit

chelot_belan: labo

chelot_belan: eto

chelot_belan: N)peksman

chelot_belan: P)CAN! (singlish)

chelot_belan: ano pa ba?

chelot_belan: kilala mo si lirio? Q)ulul!

yasmin doctor: R) OMG

chelot_belan: KOREK!!!

yasmin doctor: S) Why not?

yasmin doctor: T) Sometimes

yasmin doctor: U) I wish

chelot_belan: V)You wish

yasmin doctor: Y) Like, YAH YOU KNOW

chelot_belan: W)somekind of a like that.yeah!

yasmin doctor: z) I knerrrr right!

chelot_belan: or

chelot_belan: huurrr! (hello ng pokpok)

yasmin doctor: ay kaloka

yasmin doctor:oy layas na muna ako!

chelot_belan: ok

chelot_belan: shine!

NOTE: i deleted most of the hahaha’s.  hayaan kitang tumawa mag-isa mo kaysa basahin lang ang tawa naming dalawa

eto ang blah

nakasabay ko na naman si auntie sa bus noong Biyernes. kaloka!  buti di nya ko nakilala kasi nakashades ako nun (potah tirik na tirik ang araw, nakakaluha)  so dinedma ko na siya.  pinoke pa nga nya ko at may sinasabi tungkol sa suot kong charm bracelet, pero wala.  dinedma ko siya.  wala ako sa mood makinig ng mga kwentong hindi ko naiintindihan noong araw na yun.

———-

nakakapautangina lang ang walang katapusang pakshet na ginagawa ko.  gusto ko na siyang matapos!!!

———-

may tula-tulaan ako noong isang araw sa shortfix pero hindi ko pinublish.

wala lang.  basta.

ahh!!! alam ko na.

ipopost ko siya, tas ang title na gagawin ko: SECRET
tas ipapassword protect ko siya.

eto, o.

(e, papansin)

———-

kailangan ko na ng earphones.  gusto ko nang makapakinig ng mga kanta.  nasisiraan na ko ng bait dito.  pramis.  na naman.

———-

paulit-ulit to sa utak ko ngayon…
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
(blank)

———-

ayoko na.  tinatamad na kong mag-blog.

hints

i was supposed to talk about hints way before.  maybe 3 days ago or a week ago, because i had this conversation with a friend about hints; about how i loooove hints.  but then i didn’t have time then.  or i did have time but i didn’t realise i had it.  or i just didn’t feel like writing about it then, or i had so many other things in my head.  blah blah blah.

“now is the time to talk about hints,” i tell myself 2 minutes ago. yes, yes, let’s!  because i have nothing better to do.  or i think anything i’d actually do today won’t really matter anyway.

wait.

i actually have to pee.

———-

back to hints.

i loooooove hints!  i love the hint of sweetness raisins add in ginisang giniling.  or the hint of pepper in an egg salad spread.  and the hint of melted cheese in a ham and egg sandwich.  no.  i don’t think cheese should ever be just a hint.  but even if it would never ever be just a hint, i still loooove cheese forever!

so what is it that i love about hints?  actually, now that i think about it, i don’t really love hints.  maybe just hints when it comes to food and flavour and amnamnamnam *gulps*

so there.  i don’t really love hints, but let’s admit that they make everything a bit more interesting.

they’re not really there but you know it’s there somewhere.  they’re not overpowering ’cause they give you the feeling that you’re still in control.  you can love them, but when you’re not in the mood (or if your senses are numb) they’re still easy to ignore.

hahahaha!  that just made me sound like a selfish bastard.

oh well.

pɐʇʞıןɐq

¿ɐq oɯ ɐsɐqɐqɐu
¡oɯ ɐsɐqɐqɐu

˙ɹɐɥɹɐɥɹɐɥ

¡¡¡ou ƃuıןɐƃ ƃuɐ

(: ¡ʍıןɐ  ˙oɯ ʎɹʇ-ɐɯ ɐɹɐd oʇ, oɯ ʞɔıןɔ

putek

ayan.  puyat na naman ako. ala-una na, gising pa rin ang loka. tsk tsk… para kasing andami kong gustong sabihin pag ganitong oras.  ewan ko ba.  balik highschool na nga ang mukha ko sa dami ng pimples, e. eww!

anyway, may bagong page sa blog na ito… baka lang ika-aliw ninyo.  click nyo yung “SG diaries” dun sa gilid.  dali!!!

go go go!

haha!  sorry naman sa shameless promotion.  hehe

siya, try ko na matulog

whatta laugh

inilipat ako ng pwesto kahapon.  hindi ko alam kung bakit.  siguro dahil masyado na kaming nagiging masaya ng mga kasama kong writers.  tatlo kaming writers dun sa kabilang kwarto e, at nitong mga nakalipas na linggo mayroon na kaming schedules ng merienda time, joke time, pagtawanan natin yung isang writer time… ganon.  kaya nandito na ko sa shrimp-free area ngayon. woohoo!!!

nung hapon, nag-email sa akin si M, yung babaeng writer.  sabi niya, “namimiss na namin ang tawa mo.”

aba.  teka lang.  hindi ata ito ang unang pagkakataon na may nagsabi nun.  nung umalis ako sa SII, sinabi rin sa ‘kin yun nung nalipat ako ng department.  nung lumayas din ako sa ivertise sinabi yun ni L at A.  sabi nila, “wala nang tawang armalite dito.”  at nung pumunta ako rito, yun din ang sinabi ng mga taga Fuentes. teka, teka, teka, ano bang meron sa tawa ko?  hindi ko naiintindihan. so tinanong ko si C kahapon.  “bakit ba? ano bang meron sa tawa ko?”

unique daw kasi at nakakaaliw. hmm…

sabi ko naman, siguro unique lang siya ngayon, pero nung HS kasi parang lahat naman kami ganun magsipagtawa.  dahil ba malakas? nakakaloko? ako na lang ba ang natirang ganito tumawa sa buong batch namin dahil naging sophisticated na ang mga tao nung college? ewan!  pati si DD pala nung huling nakausap ko siya ayun ang sinabi.

dati ang sinasabi ko pag tinatanong kung bat ganon ang tawa ko, “i laugh my heart out kasi.”  pero sa totoo lang, hindi ko rin alam kung bakit. hahaha.  shet.  i have to hear myself laughing someday.  baka maaliw ako sa sarili ko.

BWAHAHAHAHAHAHA!!!

2 months!

and 1 year+10 months to go!!! woohoo!!!

 

HAHAHAHAHAHA!!!

 

putangina, feeling ko 5 years na ko dito. ahahaha!

 

stop counting, chelot. stop counting.

———-

basta, basta.

Salamat po Lord!